W.A.B.

Poetyka, która dziś wydaje się niewygodna, lecz nigdy się nie starzeje. – „Le Monde”

Kogo tu nie ma… Znalazło się miejsce i dla Francisa Bacona, i dla Dostojewskiego; dla Rabelais’a i dla Anatole’a France’a; dla Schönberga i dla Janáčka. Kundera w odniesieniu do ich utworów nie skąpi celnych, czasem zaskakujących spostrzeżeń. Wnikliwie i z namysłem analizuje również pojawiające się i mijające mody, „czarne listy” twórców (Cioran, który o Fransie szepcze: „Niech pan nigdy nie wymawia tutaj głośno tego nazwiska”), które okazują się być ulotne wobec ponadczasowości dzieł sztuki, żyjących własnym życiem długo po śmierci ich twórców.

Zniewalający zbiór! Te opowiadania, czy to rozgrywające się w Rosji czasów Tołstoja, czy we Francji w trakcie II wojny światowej czy we współczesnym Londynie, jednakowo emanują ludzkim pożądaniem, podłością i nadzieją. – „Kirkus Review”

Fascynujący portret silnej władczyni i pierwszej feministki starożytności.