Jeśli pomocy twoich szarych komórek nie chcą koledzy z milicji, to [czy] można je oddać w służbę przestępcom, choćby nawet sympatycznym?
„Gazeta Wyborcza”
Rosyjskie miasto-widmo, miejsce, w którym panują praworządność, spokój i dobrobyt, a mafia jest tylko jedna. Eduard Denisow, charyzmatyczny ojciec chrzestny, od lat rządzi w nim żelazną ręką. Los chce, że właśnie do jednego z tamtejszych sanatoriów przyjeżdża na urlop major Anastazja Kamieńska.
[…] jeśli pomocy twoich szarych komórek nie chcą koledzy z milicji, to [czy] można je oddać w służbę przestępcom, choćby nawet sympatycznym?
Jacek Szczerba, „Gazeta Wyborcza”
Aleksandra Marinina urodziła się w 1957 roku we Lwowie. Po ukończeniu prawa na Uniwersytecie Moskiewskim była pracownikiem naukowym Akademii MSW. Zajmowała się badaniem zachowań przestępczych, wykładała również prawo karne i statystykę sądową. W 1986 roku otrzymała tytuł doktora prawa. Jest autorką ponad trzydziestu rozpraw na temat przestępczości. W 1998 roku Marinina odeszła z pracy i poświęciła się karierze pisarskiej.
Powieści kryminalne zaczęła pisać w wieku trzydziestu czterech lat. Popularność przyniósł jej cykl o major milicji Anastazji Kamieńskiej, analityczce obdarzonej szóstym zmysłem. Jej powieści wydano w ponad dwudziestu krajach, a telewizja rosyjska nakręciła na ich podstawie serial Kamieńska.
W.A.B. opublikowało czternaście kryminałów Marininej: Ukradziony sen (2004), Męskie gry (2004), Śmierć i trochę miłości (2005), Gra na cudzym boisku (2005), Złowroga pętla (2006), Kolacja z zabójcą (2007), Zabójca mimo woli (2008), Płotki giną pierwsze (2009), Czarna lista (2010), Obraz pośmiertny (2011), Za wszystko trzeba płacić (2012), Cudza maska (2013), Stylista (2015), Iluzja grzechu (2016).
